Στα στατιστικά αστοχιών μετά την πώληση, τα προβλήματα του φορτιστή συχνά αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερο ποσοστό από τα προβλήματα του κινητήρα και του ελεγκτή μαζί. Τυπικά συμπτώματα: διόγκωση μπαταρίας, ταχεία απώλεια αυτονομίας, υπερθέρμανση φορτιστή και διακοπή πριν από την πλήρη φόρτιση. Η ρίζα του προβλήματος είναι συνήθως έναςφορτιστής που δεν ταιριάζει με την μπαταρία — και αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται συχνά αμέσως μετά την αγορά ενός φορτιστή "από το χαζό".
Οι τάσεις πλήρους φόρτισης διαφέρουν εντελώς μεταξύ των χημειών μπαταριών:
Αυτή είναι η κατηγορία ασυμφωνίας με τις περισσότερες πιθανότητες ατυχήματος — η ετικέτα και το εγχειρίδιο πρέπει να αναφέρουν σαφώς "μόνο για χημεία XX / σειρά XX".
Η τυπική φόρτιση λιθίου έχει δύο στάδια:
Το ρεύμα του φορτιστή πρέπει επομένως να ταιριάζει με τη χωρητικότητα της μπαταρίας: μια κοινή σύσταση είναι 0,2C–0,5C (4–10A για ένα πακέτο 20Ah). Υπερβολικά υψηλό επιταχύνει την υποβάθμιση και τη θερμότητα. Υπερβολικά χαμηλό καθιστά τη φόρτιση αφόρητα αργή. Η αναγραφή μόνο "έξοδος 54,6V 5A" χωρίς το εφαρμόσιμο εύρος χωρητικότητας είναι μια ελλιπής προδιαγραφή.
Ο μόλυβδος χρησιμοποιεί τυπικά ένα προφίλ τριών σταδίων (bulk–absorption–float), το οποίο διαφέρει από τη λογική του λιθίου. οι δύο τύποι φορτιστών δεν είναι εναλλάξιμοι.
Ως ηλεκτρικός εξοπλισμός που παρέχεται από το όχημα, οι φορτιστές πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις της αγοράς: