Η ικανότητα αναρρίχησης δεν είναι θεμελιωδώς θέμα "πόση ισχύς" αλλά "εάν η πρόσφυση είναι επαρκής". Σε σταθερή ταχύτητα σε κλίση, η απαιτούμενη πρόσφυση ισούται με την αντίσταση της κλίσης συν την αντίσταση κύλισης (η αεροδυναμική αντίσταση είναι αμελητέα σε χαμηλή ταχύτητα):
F(N) = m × g × sinθ + m × g × cosθ × f
όπου m είναι η συνολική μάζα συμπεριλαμβανομένου του οχήματος και των επιβατών (kg), g = 9,8, θ είναι η γωνία κλίσης και f είναι ο συντελεστής αντίστασης κύλισης (περίπου 0,015–0,03 για πνευματικά ελαστικά σε σκληρές επιφάνειες).
Η μηχανική πρακτική εκφράζει τις κλίσεις ως ποσοστά: μια κλίση 10% ≈ 5,71°, 20% ≈ 11,31°.
Ένα τρίκυκλο αναψυχής με συνολικό βάρος 250kg που ανεβαίνει μια κλίση 10%:
F = 250 × 9,8 × sin(5,71°) + 250 × 9,8 × cos(5,71°) × 0,02 ≈ 244N + 48,8N ≈ 293N
Με ταχύτητα αναρρίχησης 6 km/h (1,67 m/s), η ισχύς που απαιτείται στον τροχό:
P = 293N × 1,67 m/s ≈ 489W
Επιτρέποντας 85% απόδοση κινητήρα και 96% απόδοση ελεγκτή, η πλευρά της μπαταρίας απαιτεί περίπου 600W. Αυτό σημαίνει ότι μια μονάδα ονομαστικής ισχύος 500W βρίσκεται ήδη στο — ή πέρα από — πλήρες φορτίο σε κλίση 10% με 6 km/h, και στην πράξη θα επιβραδυνθεί στα 4–5 km/h. Αυτό εξηγεί την κοινή ανατροφοδότηση "είναι ονομαστικής ισχύος 800W αλλά δεν μπορεί να ανέβει την κλίση της κοινότητας".
Ένας κινητήρας hub οδηγεί τον τροχό απευθείας χωρίς μειωτήρα, οπότε η ολόκληρη η ροπή του τροχού πρέπει να προέρχεται από τον κινητήρα:
Ροπή τροχού T = F × r (r είναι η ακτίνα του τροχού, συνήθως 0,25m)
Στο παραπάνω παράδειγμα: T = 293 × 0,25 ≈ 73Nm.
Οι περισσότεροι κινητήρες hub άμεσης κίνησης έχουν ονομαστική ροπή στην περιοχή 20–40Nm και μπορούν να αναρριχηθούν μόνο βασιζόμενοι σε βραχυπρόθεσμη υπερφόρτωση, με αποτέλεσμα σοβαρή θέρμανση, απώλεια απόδοσης και μειωμένη μακροπρόθεσμη διάρκεια ζωής. Αυτός είναι ακριβώς ο τεχνικός λόγος για "καλά στο επίπεδο έδαφος, υπερθερμαίνεται και επιβραδύνεται σε οποιαδήποτε κλίση".
Οι κινητήρες μεσαίας κίνησης ή οι λύσεις με γρανάζια πολλαπλασιάζουν τη ροπή μέσω της σχέσης μετάδοσης, επιτρέποντας στον ίδιο κινητήρα να παραδώσει πολλαπλάσια ροπή τροχού — αλλά με πιο σύνθετη δομή και υψηλότερο κόστος. Τα τρίκυκλα χρησιμοποιούν διαφορετική λύση.
Εάν δύο ανεξάρτητοι κινητήρες hub τοποθετηθούν απευθείας στους δύο πίσω τροχούς ενός τρικύκλου, οι τροχοί πρέπει να διανύουν διαφορετικές ακτίνες σε μια στροφή (ο εξωτερικός τροχός καλύπτει μεγαλύτερη διαδρομή). Χωρίς διαφορικό:
Ένα μηχανικό διαφορικό επιτρέπει στους δύο τροχούς να περιστρέφονται με διαφορετικές ταχύτητες, κατανέμοντας παράλληλα τη ροπή του κινητήρα μεταξύ τους. Επομένως, η σωστή αρχιτεκτονική για τρίκυκλα αναψυχής και οχήματα περιήγησης είναι "μονοκινητήρας + πίσω άξονας με διαφορικό", όχι "διπλοί κινητήρες hub". Αυτό συχνά παραβλέπεται κατά την επιλογή, αλλά καθορίζει άμεσα την ανθεκτικότητα και την ασφάλεια στις στροφές.