Duży, wszechstronny uniwersytet w Ameryce Północnej obejmuje strefy dydaktyczne, akademiki, centrum sportowe, bibliotekę i park badawczy. Odległości między strefami są duże, chodzenie zajmuje sporo czasu, a kampusowe autobusy kursują rzadko. Pojazdy spalinowe nie mogą przekraczać terenu kampusu, podczas gdy prywatne samochody i e-hulajnogi były parkowane chaotycznie, stwarzając zagrożenie dla bezpieczeństwa.
Uniwersytet poszukiwał znormalizowanego systemu współdzielonych rowerów elektrycznych wspomaganych do krótkich dojazdów po kampusie dla studentów i pracowników, rozwiązującego problemy z przypadkowym parkowaniem, przekraczaniem prędkości i nieautoryzowanym ładowaniem. Lokalne zimy są zimne, z częstymi opadami deszczu i śniegu, co wymaga zasięgu, wodoodporności i antypoślizgowości. Drogi w kampusie to głównie łagodne zbocza i chodniki, wymagające płynnego wspomagania i prostego prowadzenia. Administracja wymagała również integracji danych operacyjnych z systemami kampusu w celu nadzoru bezpieczeństwa i odpowiedzialności.
Wdrożono specjalne dla kampusu rekreacyjne rowery elektryczne wspomagane z niską ramą i wygodnym siodełkiem, zapewniające płynne wspomaganie na łagodnych zboczach. Uprzęże, złącza i komory baterii otrzymały wodoodporność IPX5-plus, z antypoślizgowymi oponami i błotnikami na deszcz i śnieg. Pakiety baterii dodano izolację niskotemperaturową i strategię zimową BMS, aby ograniczyć utratę zasięgu zimą.
Operacje wykorzystują zunifikowane uwierzytelnianie kampusu: studenci i pracownicy odblokowują za pomocą kodów QR z konta kampusu, ze strefami jazdy ograniczonymi geofencingiem, który automatycznie zwalnia i powiadamia poza granicami kampusu. Wbudowany GPS i czujniki położenia wyzwalają automatyczne alarmy upadku przesyłane do platformy bezpieczeństwa kampusu. Stałe punkty parkowania i scentralizowane szafki ładujące zakazują nieautoryzowanego ładowania. Zespół operacyjny planuje pojazdy według harmonogramów zajęć, uruchamiając pływowe rozmieszczenie między akademikami a strefami dydaktycznymi w godzinach szczytu i przenosząc się do centrum sportowego i biblioteki między zajęciami.
Po uruchomieniu, czas krótkich dojazdów po kampusie zauważalnie się skrócił, łagodząc presję chodzenia między akademikami a strefami dydaktycznymi. Chaotyczne parkowanie prywatnych rowerów elektrycznych i hulajnóg gwałtownie spadło, poprawiając cyrkulację pieszych. Wodoodporność, antypoślizgowość i optymalizacja zasięgu w zimnych warunkach pozwoliły na utrzymanie pojazdów w deszczu i śniegu z wysoką dostępnością zimową.
Geofencing, ograniczenia prędkości i alarmy upadku znacznie zmniejszyły ryzyko bezpieczeństwa jazdy po kampusie. Administratorzy uzyskali wgląd w czasie rzeczywistym w rozmieszczenie i stan pojazdów z wyraźniejszą odpowiedzialnością. Pływowe planowanie zwiększyło rotację z kontrolowanym okresem zwrotu. Model stał się odniesieniem dla pobliskich uniwersytetów, oferując powtarzalny paradygmat zarządzania operacyjnego i bezpieczeństwa dla współdzielonej mobilności po kampusie o niskiej prędkości w Ameryce Północnej.
