Miasteczko turystyczne położone na dużej wysokości w Andach Południowoamerykańskich, na wysokości ponad 3800 metrów, stanowi bramę do wysokogórskich jezior, słonych równin i miejsc geotermalnych, przyciągając dużą liczbę międzynarodowych podróżników z plecakami i fotografów. Ulice są zbudowane wzdłuż zbocza o stromych nachyleniach i nawierzchniach brukowanych lub żwirowych. Powietrze jest rzadkie, a nowo przybyli goście często doświadczają choroby wysokościowej — długie spacery i wspinaczki są niezwykle męczące, podczas gdy dostępność taksówek jest ograniczona i droga.
Miasto poszukiwało wolnoobrotowych pojazdów elektrycznych do celów rekreacyjnych jako transportu na krótkie dystanse dla gości podróżujących między pensjonatami, punktami widokowymi, stacją i rynkami, a także do transferu bagażu pensjonatów. Warunki narzucają specjalne wymagania: rzadkie powietrze zmniejsza wydajność chłodzenia powietrzem i rozpraszanie ciepła przez silnik/kontroler; niskie temperatury powodują zauważalną utratę pojemności baterii; ciągłe strome nachylenia wymagają wysokiego momentu obrotowego i silnego hamowania; nawierzchnie żwirowe wymagają trwałości zawieszenia i opon.
Dostosowano wersję wysokogórską, obejmującą wersje dwu- i trzykołowe dla pasażerów oraz wersje do transportu bagażu. Układ napędowy został zoptymalizowany pod kątem wysokości: moc silnika zachowana z zapasem, wzmocnione kontrolery do rozpraszania ciepła na dużych wysokościach przy użyciu chłodzenia wymuszonego powietrzem i struktur przewodzenia ciepła w celu poprawy wydajności w rzadkim powietrzu; pakiety baterii skonfigurowane ze strategią ogrzewania i izolacji w niskich temperaturach, aby wstępnie podgrzać przed uruchomieniem w zimne poranki i zmniejszyć spadek pojemności.
Wzmocniono osiągi na wzniesieniach dzięki silnikom wolnoobrotowym o wysokim momencie obrotowym, wspomaganiu podjazdu i hamulcowi postojowemu. Na zjazdach aktywowane jest hamowanie rekuperacyjne w celu zmniejszenia obciążenia hamulców mechanicznych i odzyskania energii. Opony z bieżnikiem żwirowym o zwiększonej odporności na zużycie i wzmocnione zawieszenie łagodzą wibracje na bruku. Wersje pasażerskie wyposażono w pogrubione poduszki, oparcia i podłokietniki, aby ustabilizować pasażerów cierpiących na chorobę wysokościową. Ograniczono prędkość do niskiej wartości z komunikatami głosowymi dla wąskich, zatłoczonych ulic.
Po wdrożeniu czas podróży na krótkich dystansach w mieście znacznie się skrócił. Osoby cierpiące na chorobę wysokościową mogły dotrzeć do punktów widokowych i pensjonatów bez długich wspinaczek, co znacznie poprawiło wrażenia, a wydajność transferu bagażu w pensjonatach wzrosła, podczas gdy obciążenie związane z ręcznym przenoszeniem zostało zmniejszone.
Wzmocnione rozpraszanie ciepła na dużych wysokościach i strategia akumulatorów w zimnych warunkach zapewniły stabilną pracę pojazdów w zimne poranki i podczas intensywnego południowego słońca, przy niskim wskaźniku awaryjności. Wspomaganie podjazdu i hamowanie rekuperacyjne poprawiły bezpieczeństwo na ciągłych zjazdach i zmniejszyły zużycie hamulców mechanicznych. Niskopoziomowe, bezemisyjne cechy pasują do charakteru ekoturystyki wysokogórskiej, a ogólny porządek ruchu w mieście uległ poprawie. Rozwiązanie stanowi kompletny pakiet techniczny dla połączonych warunków wysokogórskich, stromych nachyleń, niskich temperatur i nawierzchni żwirowych, który można rozszerzyć na podobne miejsca w wysokich górach Ameryki Południowej oraz na płaskowyżu Qinghai-Tybet.